Rusya'da savaş koşulları altında ekonomik ve siyasi sistem, birbirini dengeleyemeyen güçler arasında sıkışmış durumda. Orta menzilli saldırılarla elde edilen askeri avantajın sürdürülebilirliği belirsizken, endüstriyel üretim sadece askeri sektörlerde büyüme gösteriyor, diğer sektörlerde ise gerileme yaşanıyor. Kremlin, sınırlı kaynaklarla ilerlemeyi sürdürmeye çalışırken, elitler arasında artan memnuniyetsizlik ve karar alma süreçlerinde yaşanan durgunluk dikkat çekiyor. Rusya Sanayiciler ve Girişimciler Birliği Başkanı Aleksandr Shokhin, mevcut koşullarda işletmelerden vergi artışı beklemenin büyümeye zarar verebileceğini belirterek, devletin büyük yüklenicilerine zamanında ödeme yapmasının önemine vurgu yapıyor. Ülke genelinde atık yönetimi gibi politik müdahalelerle desteklenen sektörlerde bile iflaslar görülüyor. Nezavisimaya Gazeta'ya göre, Rusya Merkez Bankası ile hükümet arasında yaşanan 'soğuk savaş', yüksek faiz oranlarının savaş ekonomisinin yapısal etkilerinden kaynaklandığını, ancak sivil ekonominin zayıflamasının devletin vergi gelirlerini azaltarak savaş finansmanını zorlaştırdığını gösteriyor. Maliye Bakanı Siluanov, küresel dönüşümler karşısında mali gevşemeye izin verilemeyeceğini ifade ediyor ve savaşın devamı için gerekli önlemlerin alınacağını belirtiyor. Merkez Bankası'nın yüksek faiz politikası, Kremlin'in kendi mantığı doğrultusunda piyasaya bırakılan sonuçlarla siyasi güç dengelerini koruma amacını taşıyor. Son dönemde Merkez Bankası ve özel bankaların drone savunma sistemleri için silahlanmasına izin veren yasa, devletin başarısızlıklarını özel sektöre yükleyerek yeni rekabet alanları yarattığını ortaya koyuyor. Bu durum, ekonomik koşulların kötüleştiği ve bankaların kârlarının azaldığı bir dönemde iş dünyası için ek zorluklar anlamına geliyor. Rejimin kendi yetersizliğini piyasa mekanizmalarıyla avantaja çevirmesi, çıkar gruplarını kendine bağlarken, Ukrayna'daki savaşta beklenen başarıyı sağlayamamasıyla birlikte daha fazla başarısızlık riski bulunuyor. Elitler arasında rejime karşı organize bir muhalefet görünmezken, herkes kendi varlığını koruma ve çıkarlarını sürdürme peşinde. Putin'in doğrudan yaptırım uygulama kapasitesi zayıflarken, yönetim teknik araçlarla acıyı yayarak mevcut durumu sürdürmeye çalışıyor. Bu durum, rejimin kararsızlık ve ertelenen zor kararlarla ilerleyen bir sistem tarafından yönetildiğini gösteriyor.
