Videoda beyaz bir tişört giyen Ronaldo, bir kanepede oturarak kâğıtlardaki mektubu okuyor. Sesi, milli takım maçlarından ve tribünlerde milli renklerle golleri kutlayan taraftarlardan arşiv görüntülerinin üzerine bindiriliyor; videoda İngilizce altyazılar bulunuyor. Konuşma “7 numaralı formayı iade etme günü geldi” sözleriyle başlıyor ve 23 yıl için teşekkür ederek, bundan sonra da Portekiz'in her galibiyetini taraftarlarla birlikte yaşamaya devam edeceğini söylemesiyle sona eriyor.
“Rekorlar er ya da geç kırılır”: Ronaldo'nun mektubunda neler var?
Milli takımlar tarihinin en büyük rekortmeni, mektubunda rekorlardan neredeyse hiç söz etmiyor. Ronaldo, “Goller unutulur, kupalar müzelerde kalır, rekorlar er ya da geç kırılır” diye yazıyor ve zamanın silemeyeceği en önemli şeyin insanların kalbindeki yer olduğunu belirtiyor. Milli takım maçının 90 dakikasının Portekiz'i kendilerine “biraz daha yakın” hissettirdiği göçmenleri hatırlıyor; taraftarlara çok bekledikleri şeyi veremediği anlar olduğunu kabul ediyor ve ülkenin onsuz yapamayacağını söylediği genç oyunculara sesleniyor. Fotoğraflarda “hiçbir zaman yer almayan” takım arkadaşlarına, antrenörlere ve personele, ayrıca ailesine de özel olarak teşekkür ediyor. Mektubun sonunda milli maçlar öncesinde marşın okunmasına değinen Ronaldo, o dakikalarda kulüplerin, renklerin ve sınıfların ortadan kalktığını, geriye “tek bir tutkunun, Portekiz'in” kaldığını yazıyor.
Aşağıda mektubun Portekizceden çevrilmiş tam metni yer alıyor.
Portekizlilere.
Ortak milli takımımızın 7 numaralı formasını iade etme günü geldi. Ben bu formayı hiçbir zaman yalnızca kendime ait görmedim. Ancak 23 yıl boyunca onu giyme, koruma ve dünyanın dört bir yanındaki stadyumlara taşıma ayrıcalığına ve sorumluluğuna sahip oldum. Bugün onu geleceğe devretme zamanı geldi. Bu kararı vermek kolay olmadı; çünkü bazı kararlar yalnızca akılla değil, kalple de alınır.
Ağustos 2003'te başlayan ve hayatımı sonsuza dek değiştiren yolculuk sona eriyor. Geriye dönüp milli takımda yaşadığım her şeyi düşündüğümde yalnızca maçları, golleri, rekorları ya da kupaları görmüyorum. İnsanları görüyorum. 90 dakika boyunca Portekiz'i kendilerine biraz daha yakın hisseden göçmenleri görüyorum.
Hayatımda hiç şahsen tanışmadığım ama yaşamımın bir parçası haline gelen milyonlarca Portekizliyi görüyorum. Çünkü nihayetinde futbol bir oyundan çok daha fazlasıdır. Futbol insandır. Milli takımdaki kariyerim boyunca kendi sınırlarımı aşmaya çalıştım. Kazanmak, en iyi olmak ve tarih yazmak istedim.
Kendimden her zaman çok şey bekledim. Her zaman daha fazlasını istedim ve daha ileri gidebileceğimize inandım. Bu formaya sahip olduğum her şeyi verdim. Kusursuz günler ve geceler, asla unutmayacağım galibiyetler yaşandı. Hâlâ hatırlamanın acı verdiği yenilgiler de oldu. Ben de hata yaptım, ben de acı çektim; Portekizlilere çok istedikleri şeyi veremediğim anlar da oldu. Ama hiçbir zaman pes etmedim. Her şeyden önce Portekiz'i temsil etmekten duyduğum gururu hiç kaybetmedim.
Bu yıllar boyunca çok basit şeyleri anladım. Goller unutulur, kupalar müzelerde kalır, rekorlar er ya da geç kırılır. Ancak zamanın silemeyeceği bir şey vardır: İnsanların kalplerinde kapladığımız yer. Eğer sizi bir kez olsun mutlu ettiysem, bir golüm bir kez olsun birine sarılmanızı, dertlerinizi unutmanızı ya da ülkemizle gurur duymanızı sağladıysa, hiçbir şey boşuna yaşanmadı demektir. Çünkü Portekizli olmak tam da budur. Birlikte acı çeker, birlikte ayağa kalkarız.
Ve yeniden inanırız. Portekiz'in her zaman hayal kuran gençlere, asla pes etmeyen oyunculara ve kimsenin ulaşamadığı yerlere ulaşmanın mümkün olduğuna inanan yeni nesillere ihtiyacı olacak. Çünkü yeni kahramanlar yetiştirmeye devam eden bir ülke, kendine inanmaktan asla vazgeçmeyen bir ülkedir.

Milli takımdaki takım arkadaşlarıma özel olarak teşekkür etmek istiyorum. Her depar, her sarılma, her tartışma ve sahaya çıkmadan önceki her sessizlik dakikası için teşekkürler. Birlikte kutladığımız her galibiyet ve bizi daha güçlü kılan her yenilgi için teşekkürler. Sizin kaptanınız olma onuruna eriştim. Ancak hiçbir kaptan tek başına yürümez. Siz de hikâyemin bir parçasısınız.
Bu yıllar boyunca benimle çalışan tüm antrenörlere, yöneticilere, doktorlara, fizyoterapistlere, malzemecilere, çalışanlara ve çok sayıdaki kişiye teşekkür ederim. Birçoğunuz bu fotoğraflarda hiç yer almadınız. Ancak siz olmasaydınız bu fotoğrafların hiçbiri mümkün olmazdı.
Aileme, bu hayali benimle paylaştığınız için teşekkür ederim. Yokluğumu, fedakârlıklarımı ve milli takımın size ait olan yeri aldığı anları anladığınız için teşekkürler. Bu kadar ileri gelebildiysem, bunun nedeni her zaman el ele yürümüş olmamızdır.
Ve dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın tüm Portekizlilere son olarak şunu söylemek istiyorum. Her zaman yanımda taşıyacağım bir görüntü var. Milli marşın çaldığı an. Etrafıma bakıyorum; takım arkadaşlarımı, tribünleri, çocukları, anneleri, babaları, nineleri ve dedeleri görüyorum. Sırf orada olabilmek için uzaklardan gelen Portekizlileri görüyorum. O dakikalarda farklı olmayı bırakıyoruz. Kulüpler, renkler, sınıflar, meslekler ve farklı görüşler yok. Yalnızca tek bir tutku var. Portekiz.
Bu duyguyu hayatım boyunca taşıyacağım. Bugün milli takım formasıyla sahadaki yolculuğum sona eriyor. Başım dik, geride bıraktığım yolla gurur duyarak ve Portekiz'e sahip olduğum her şeyi verdiğimin bilinciyle ayrılıyorum. Ancak hiçbir zaman içinizden biri olmaktan vazgeçmeyeceğim. Bundan sonra da Portekiz'in her galibiyetini sizinle birlikte yaşayacak, destekleyecek ve kutlayacağım.
Hayatımı dünyanın en iyi futbolcusu olmak için adadım. Bugün asıl zaferin dünyanın en iyi ülkesini temsil etme hakkını kazanmak olduğunu anlıyorum. Bu 23 yıl için teşekkürler. Bana inandığınız için teşekkürler. Madeira'da toprak peşinde koşan küçük bir çocukken başlayan hayalimi yaşamama izin verdiğiniz için teşekkürler. 7 numara kalıyor; onu taşımış olmanın gururu ise sonsuza dek benimle kalacak. Portekiz her zaman içimde olacak.
Sonsuza dek.
Cristiano Ronaldo
Milli takımda 146 gol, 234 maç ve 23 yıl
Ronaldo, 18 yaşındayken 20 Ağustos 2003'te Kazakistan'la oynanan hazırlık maçında milli takım formasını ilk kez giydi. İlk golünü bir yıl sonra, Portekiz'in finale yükseldiği kendi evindeki 2004 Avrupa Şampiyonası'nda attı. 1 Eylül 2021'de Dünya Kupası elemelerinde İrlanda'ya karşı iki gol atarak İranlı Ali Daei'nin 109 gollük rekorunu kırdı ve erkek milli takımları tarihinin en golcü oyuncusu oldu. Haziran 2023'te ise milli takım formasıyla 200 maça çıkan dünyadaki ilk futbolcu oldu. Ronaldo, altı Avrupa Şampiyonası'nda (2004-2024) oynayan tek futbolcu ve turnuva tarihinin 14 golle en golcü oyuncusu.

Ronaldo, Portekiz'le üç kupa kazandı. Milli takım 2016'da tarihinde ilk kez Avrupa şampiyonu oldu; finalde turnuvanın ev sahibi Fransa'yı Saint-Denis'de uzatmalarda 1-0 mağlup etti. Kaptan Ronaldo ise sakatlığı nedeniyle ilk yarıda oyundan çıktı. Ardından 2019 ve 2025'te iki Uluslar Ligi zaferi geldi. Ronaldo, 2025'te Münih'te İspanya'ya karşı oynanan finalde skoru eşitledi ve Portekiz penaltı atışları sonucunda kazandı. Portekiz Futbol Federasyonu (FPF), kaptanın açıklamasına kısa bir mesajla karşılık verdi: “Her şey için teşekkürler, kaptan!”
Jesus'la anlaşmazlık ve zamanını bekleyen mektup
Açıklamadan önceki milli arada Jorge Jesus'la bir anlaşmazlık yaşandı. Sky Sports'un haberine göre Ronaldo, 27 Eylül'de Norveç karşısında deplasmanda alınan 2-1'lik galibiyet boyunca yedek kulübesinde oturdu ve ardından Danimarka ile oynanacak Uluslar Ligi maçı öncesinde takımın Kopenhag'daki kampından ayrıldı. Ronaldo'nun ifadelerine göre teknik direktör onu 30 dakika oynatacağını söylemişti; Jesus ise böyle bir anlaşma yapıldığını reddetti.
Ronaldo, ekim ayının başında Instagram'da yaklaşık 2 bin kelimelik bir açıklama yayımladı. Milli takım kampından ayrıldığı ve gelen taraftarlara alkış tutmadığı için özür diledi, federasyondan kendisini hiçbir hafifletici neden olmaksızın cezalandırmasını istedi ancak milli takımdan ayrılmadığını vurguladı. Aynı açıklamada, Portekizlilere yazdığı veda mektubunu 2026 Dünya Kupası'ndan sonra kaleme aldığını ve kesin ayrılık gününe kadar sakladığını anlattı. Turnuvanın ardından Kuzey Amerika'dan dönen uçakta federasyon başkanı Pedro Proença onu bu adımı atmaktan vazgeçirmişti. Ronaldo, bir ay sonra bu mektubu yine de okudu.
Video: Cristiano Ronaldo / Instagram. Fotoğraf: sosyal medya; kapak — Ludovic Péron / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)